Dei fleste som orka å lese overskrifta, forstod nok kvifor eg skreiv “Godt nyttår” (det er jo 31. desember i dag, duh). Men kvifor “gratulerer med dagen”? Her i Kvinnherad er det ikkje berre det nye året som vert feira denne siste kvelden i året. Her er det nemleg bursdagsfest.
Velkommen til vårt fantastiske julekalendereventyr! Me kan ikkje garantera at me oppdaterer kvar dag, for det er ikkje sikkert at me finn internett overalt (som jo er vårt reisemål). Me skriv heim til dykk i ei reisedagbok, og du vil alltid finna det nyaste innlegget nedst.
Det kriblar i reiseføtene. Det er lenge sidan me var på reis sist, så no vil me ut på tur igjen. Me veit ikkje meir enn avreise- og ankomstdato, og derfor henvender me oss til deg kjære lesar. Me treng di hjelp.
Breathe, breathe in the air…
Om du trur du skal få lesa noko morosamt no, så får du tru om igjen. Dette er ikkje anna enn ei hjarteskjærande historie som faktisk har hendt. No nettopp.
Ein dag kom lille Ole inn og sa:
“Mamma, eg fant et lik i hagen!”
Mora sa til Ole: “Da va bra du sa!
Tenk, han har visst logge heile dagen!”
Hei og hopp!
Mange har sikkert lurt på kva for noko lurt me gjorde på i haustferien vår. Det er eigentleg litt rart at Joakim ikkje har skrive det enno, for han var heilt i ekstase over bileta han tok og blomane han fann. Me reiste nemlig saman til Kongo, eit spanande land med eit fantastisk dyre- og planteliv.
Det Joakim eigentleg meiner med sin forrige post, er at han sletta innlegget mitt mot min vilje (endå det var både sakleg og velskrive).
Etter å ha vore i kontakt med fleire kjelder veit eg enno ikkje kvifor, men fleire har mistanke om at det kan vera fordi han er tøff på internett. 
…eg komme seriøst te å slita med å ikkje skriva “kjeften” kvar gong Joakim poste et innlegg.