kjeften.net

Som hærskaren av ivrige lesarar kanskje har fått med seg er det overordna målet til kjeften.net sjølvsagt verdsherredømme. Me har vel kanskje aldri uttrykt dette i klartekst nokon gong, men det seier seg jo sjølv at me må ha nokre ambisjonar for det me driv med. Verdsherredømme er ein god startambisjon, ein ambisjon som både har historiske røter frå byar som Roma og Berlin, men som samstundes er tidlaust og dermed like aktuelt i dag. I samband med verdsherredømmeambisjonen har me no teke eit stort steg på vegen.

(more…)

Lesaren vår slit med haustdepresjon. Som resultat av det har ho sendt oss eit lite lesarinnlegg.

Av Linn Astrid

Haustdepresjon

Eg må innrømme at eg blei rimelig skuffa i dag. I går og, forsåvidt. Og kanskje litt dagen før. Det er nemleg slik at eg syns kjeften.net er eit artig innslag ein elles kald og regntung haustkveld, gleda var difor stor når både Daniel og Joakim starta med det eg vil klassifisere som tung reklamering for kjeften.net. Noko eg tolka som “hey, me har nytt stoff her altså! Les og le”. But, no. Her er jo bare to små, nye innlegg som eg allereie har lest (og kommentert?) pluss masse gamle greier som jo er artige, men utdaterte. Dette på toppen av min frustrasjon overfor Team Trafikk og deira mangel på struktur gjorde meg inspirert til å skrive følgjande:

I Trondheim er det haust,
det er trist og traust
med buss som ikkje vil gå,
eller ikkje slepp meg på.

Eg treng eit lys,
til å varme meg, eg frys
på hovudet og beina,
kjenner meg heilt åleina.

Nye innlegg på kjeften.net
hadde rett og slett
gjort meg lukkeleg,
for då ler eg.

Diverre er det slik
at ein må oppleve svik.
Men kanskje det blir fiksa på?
Det hadde vore framifrå.

No har eg gjort det igjen. “Jada, klart det, Jan Ove, eg kan være med å lage nattcup!”. Dette sa eg for eit år sidan. Så sa eg det igjen for eit halvt år sidan. Så sa eg det i sommar når eg kom heim fra militæret.

(more…)

Hei igjen alle saman! Lenge sidan sist! Eg anar ikkje kva Joakim har gjort, men no er altså sida oppe igjen, menneske fryd deg!

Og kva er vel då meir naturleg enn å snakka om flyhavari? Ganske mykje, vil kanskje nokon sei, og dei har sannsynlegvis rett. Derfor skal eg snakka om svømmebasseng i staden.

(more…)

Eg trudde me var daude for godt. Endo værre trudde eg at alt me hadde laga oppover tidene ville forsvinne den dagen eg sette meg ned for å ordne det. Men nei, eg tok feil.  Eg klarte jaggu å fikse det. Så no er me glade.

Dette vert feira saman med ein kar som er hes.